فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 32
پدرتباري در جامعه اسلامي مقدمه پدرتباري (Patrilineal) يکي از شاخصهاي مهم ارجحيت مرد بر قشر زن مي‏باشد که در تمام جوامع پدرسر (Patriarchy) مشاهده شده است. منظور ما از جامعه پدرتبار، جامعه‏اي است که در آن پدرنيائي (Agnation) حکمفرماست و خانواده پدرنام (Patronymic family) مي‏باشد و فرزندان به پدر متعلق هستند و رحِم مادر به مثابه ظرفي است که از امانت پدر، نگهداري مي‏کند. با توجه به زمينه پدرتباري تام، که محيط نزول قرآن يعني جزيرة‏العرب وجود داشت، اين موضوع در محيط اسلامي، طرح و برداشتهاي متفاوت از نظريه اسلام در اين باره ارائه شده است. در اين مقاله برآنيم، پديده پدرتباري را، با ديدگاه جامعه‏شناسي، در قبل و بعد از اسلام بررسي نموده و نشان دهيم تفسيرهاي ديني در اين باب، تا چه اندازه متأثر از جريانات سياسي و اجتماعي مي‏باشند. پيشينه پدرتباري از ادوار تاريخي طبقه‏بنديهاي مختلفي با ديدگاههاي متفاوت ارائه شده است. جهت سهولت بيان و مراعات اختصار «پدرتباري» را طبق طبقه‏بندي «گرهارد وجين لنسکي» (1978) که بر مبناي تحول تکنولوژي معيشتي، جامعه بشري را به چهار دوره تقسيم مي‏کند،(1) بررسي مي‏کنيم. 1ـ دوره شکار و گردآوري خوراک(تا 7000 سال قبل از ميلاد) 2ـ دوره بوستانکاري (باغداري)(از 7000 سال ق.م تا 3000 سال ق.م) 3ـ دوره کشاورزي (از سال 3000 سال ق.م تا 1800 سال ب.م) 4ـ دوره صنعت(از 1800 سال ب.م تا زمان حاضر) ـ در دوره شکار و گردآوري خوراک، خانواده گسترده، بر اساس روابط خويشاوندي ميان افراد مذکر استوار بود. يعني از يک گروه از برادران و خانواده‏هايشان يا از يک پدر و پسرانش، خانواده‏هاي آنها تشکيل مي‏

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »