مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 8
به نام خدا قانون اساسي قانون اساسي عاليترين سند حقوقي يک کشور و راهنمايي براي تنظيم قوانين ديگر است. قانون اساسي تعريف کنندهٔ اصول سياسي، ساختار، سلسله مراتب، جايگاه، و حدود قدرت سياسي دولت يک کشور، و تعيين و تضمين کنندهٔ حقوق شهروندان کشور است. هيچ قانوني نبايد با قانون اساسي مغايرت داشته باشد. به عبارت ديگر، قانون اساسي قانون تعيين کننده نظام حاکم است، قانوني که مشخص مي کند قدرت در کجا متمرکز است، روابط اين قدرت حاکم با آزادي ها و حقوق افراد ملت چگونه است و اين قواي حاکمه اعم از قوه مجريه، قوه مقننه و قوه قضائيه چه اقتدارات و مسئوليت هايي در برابر ملت دارند. علاوه بر اين قانون اساسي مضاميني مانند پرچم ملي، سرود ملي، نشان ملي، پايتخت کشور و اصول حاکم بر سياست هاي اقتصادي، برنامه هاي فرهنگي و روابط خارجي کشور را مورد توجه قرار مي دهد. قديميترين قانون اساسي ملي که هنوز اجرا ميشود در سال ۱۶۰۰ ميلادي نوشته شده و متعلق به جمهوري سان مارينو در جنوب اروپا است. نام مفهوم «قانون اساسي» برگرفته از واژهٔ فرانسوي « کُنستيتوسيون» (Constitution) است و در دوران جنبش مشروطه با همين لفظ فرنگي اما به معناي «مشروطيت» يعني محدود شدن اختيارات پادشاه در يک چهارچوب معين (قانوني) بکار ميرفته است. امروزه واژه «قانون اساسي» در فارسي براي اشاره به قانون اساسي دولتهاي حاکم (مثل ايران يا فرانسه)، زيرمجموعه دولتها (مانند ايالتهاي آلمان، آمريکا يا هند) يا ابَردولتها (مانند اتحاديه اروپا) بکار ميرود، در مورد نهادهاي ديگر مانند اتحاديهها، سازمانهاي بينالمللي و احزاب سياسي، معمولا از واژهٔ «اساسنامه» استفاده ميشود. قانون اساسي ايران قانون اساسي مشروطه قانون اساسي مشروطه اولين قانون اساسي ايران بود که در ۱۴ ذيقعده ۱۳۲۴ هجري قمري به امضاي مظفرالدينشاه رسيد. اين قانون ۵۱ ماده داشت که عموماً مربوط به
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()